STUPA BOUDHANATH

Położona mniej więcej 5 kilometrów w linii prostej na północny-wschód od centrum Katmandu stupa zwana : Bodnath / Boudhanath / Bagmati / Khasti jest dla tybetańskich buddystów najświętszym miejscem poza Tybetem. Kopuła ma około 35 metrów średnicy, co czyni ją największą w Nepalu i jedną z największych na świecie. Od 1979 roku znajduje się na liście UNESCO. Jej wnętrze podobno skrywa relikwie Buddy Kaśjapy, a wierni okrążają ją zgodnie z ruchem słońca. Dookoła znajduje się uliczka z kolorowymi kamieniczkami pełnymi sklepików, kawiarenek i restauracji. To najbardziej kolorowe miejsce w całej stolicy.

Nieznany jest okres jej powstania, na temat jej powstania krąży wiele legend. Jedna z nich mówi, że po śmierci Buddy Kaśjapy pewna starsza kobieta oraz jej czterech synów pochowali jego szczątki w miejscu, gdzie dziś stoi stupa. Następnie zwrócili się do króla o pozwolenie na wzniesienie w tym miejscu świątyni, a ten wyraził zgodę. Gdy po wielu wyrzeczeniach kobieta i jej czterej synowie skończyli pracę nad fundamentami, wszyscy, którzy je oglądali, byli zdumieni wielkością konstrukcji, a niektórzy patrzyli na to co powstaje z nieukrywaną zawiścią. Udali się więc do króla i poprosili, by nie dopuścił do ukończenia budowy, bo jeśli biedna kobieta jest w stanie zrealizować tak ogromny projekt, to król będzie musiał zbudować sobie świątynię wielkości góry! Król miał na to odpowiedzieć, że wyraził był już zgodę, a królowi nie godzi się zmieniać raz podjętej decyzji. W ten sposób stupa mogła zostać ukończona.

W 1959 roku w Tybecie wybuchło antychińskie powstanie, które skończyło się dla Tybetańczyków surowymi represjami. Dalajlama XIV uciekł do Indii, a wielu jego rodaków swój nowy dom znalazło w sąsiednim Nepalu. Spora ich część osiedliła się w okolicy Bodnath, dlatego miejsce to stało się najważniejszym centrum buddyzmu tybetańskiego w Nepalu.

STUPA

Stupa, ( inaczej: czorten, relikwiarz, szczyt ) jest najpopularniejszym typem buddyjskich świątyń. Jej rdzeniem jest Drzewo Życia – drewniany pal owinięty mantrami i naładowany dobrą energią podczas specjalnej ceremonii. We wnętrzu stupy znajduje się wypełniony różnymi przedmiotami skarbiec. Im większa jego wartość, tym większa będzie później energia stupy wypromieniowywana z niej we wszystkich kierunkach. Na dnie skarbca układane są małe wotywne stupy zwane tsa-tsa, a wolne miejsce uzupełnia się piaskiem. Następnie układa się kolejne warstwy aż do wypełnianie całej przestrzeni. Innymi ważnymi przedmiotami umieszczanymi w skarbcach są relikwie. Jeśli popatrzymy na stupę Bodnath z góry, to zobaczymy ogromną mandalę ogrodzoną 16-bocznym, trochę nieregularnym murkiem. Mandala harmonijnie łączy w sobie koło i kwadrat, gdzie koło symbolizuje niebo, transcendencję i to, co boskie, a kwadrat ziemię, to co związane z cielesnością człowieka. Oba przeciwieństwa łączą się w centralnym punkcie będącym centrum wszechświata. Patrząc z boku, zobaczymy pięć żywiołów : składająca się z trzech zmniejszających się platform stabilna podstawa symbolizuje ziemię, spoczywająca na niej hemisfera – wodę, zwieńczona piramidą wieża – ogień, znajdujący się powyżej parasol – światło i powietrze, a pozłacana iglica na szczycie – eter. Na każdej z czterech stron wieży znajdują się wszystkowidzące oczy Buddy symbolizujące mądrość i współczucie, a pomiędzy nimi trzecie oko – symbol oświecenia. W miejscu nosa widzimy liczbę jeden, symbolizującą jedność wszystkich rzeczy i jedną drogę do osiągnięcia oświecenia. Stupa symbolizuje zatem również oświecone ciało medytującego Buddy, które możemy niejako nałożyć na obrys budowli. Wtedy okaże się, że oczy Buddy wypadłyby dokładnie w tym miejscu, gdzie Nepalczycy je malują.

STUPA BODNATH

ZABUDOWA WOKÓŁ STUPY