ZACHODNIA CZĘŚĆ MIASTA

Jako zachodnią część miasta przyjęłam (umownie) tereny na zachód od Dworca Kolejowego. Tu również znajduje się kilka bardzo ciekawych obiektów :

 

KOŚCIÓŁ TEMPPELIAUKIO

To jeden z najbardziej niesamowitych obiektów Finlandii. Kościół Temppeliaukio, zwany również Skalnym Kościołem, to nowoczesny, podziemny kościół. Zbudowany został w 1969 według projektu braci: Timo i Tuomo Suomalainen. Dzisiaj zaliczyć go można do jednych z najpopularniejszych obiektów architektonicznych, jakie zostały wybudowane na terenie Finlandii, nie tylko wśród budowli nowoczesnych, ale również i historycznych. Kościół powstał wewnątrz masywnych, granitowych skał, które stanowią naturalne ściany wewnętrzne. Na zewnątrz widoczna jest tylko miedziana kopuła wystająca ponad skały. My trafiamy tu na początku podczas mszy, turyści nie mają wtedy prawa wstępu. Wracamy więc ponownie, aby obejrzeć kościół od środka. Ma on ponoć niesamowitą akustykę – niestety nie mieliśmy przyjemności, aby uczestniczyć tu w jakimś koncercie. Jest koniec maja, straszny (jak na Finlandię) upał, ale dość kontrowersyjnie wyglądają tu okoliczni mieszkańcy wylegujący się na skałach w strojach kąpielowych na “dachu” jak by nie było kościoła.


MUZEUM HISTORII NATURALNEJ

Kilkaset metrów na południe od Kościoła Temppeliaukio znajduje się bardzo ciekawe, choć niepozorne muzeum. W ciekawych historycznych wnętrzach znajduje się ekspozycja historii naturalnej, mnóstwo zwierząt pokazanych w naturalnym środowisku, szkielety dinozaurów , ale nie tylko. Warto tu zajrzeć z dziećmi, ale nawet dorośli będą zadowoleni.


FIŃSKIE MUZEUM NARODOWE I OKOLICA

Idąc na wschód od Kościoła Temppeliaukio mijamy kolejno skwer Nervanderinpuistikko oraz Museonpuisto ( ze skałami pośrodku ). Na ich północnym krańcu znajduje się budynek Fińskiego Muzeum Narodowego. Niestety nie dysponujemy czasem, aby go zwiedzić, a szkoda, bo muzeum przedstawia historię Finlandii od czasów prehistorycznych do współczesności. Obecny budynek muzeum został zaprojektowany przez fińskich architektów, budynek wzniesiono w latach 1905–1910 a muzeum otwarto w 1916. My udajemy się dalej na południe. Tu kolejny park z rzeźbą Kyösti Kallion muistopatsas, a kawałek dalej budynek Parlamentu .


HELSIŃSKIE CENTRUM MUZYKI

Po drugiej stronie dwupasmowej drogi znajdujemy już bardziej nowoczesną zabudowę. Helsińskie Centrum Muzyki Musiikkitalo to sala koncertowa i centrum muzyczne mieszczące w swoich wnętrzach Akademia Sibeliusa i dwie orkiestry symfoniczne: Fińską Orkiestrę Symfoniczną i Orkiestrę Filharmonii Helsińskiej. Główna sala koncertowa mieści 1,704 osób, ale budynek składa się jeszcze z pięciu mniejszych pomieszczeń: sala kameralna, sala operowa, sala organowa, sala “czarnej skrzynki” na muzykę ze wzmocnieniem elektrycznym i sala prób. Poprzednia sala koncertowa zaprojektowana przez Alvara Aalto, a ukończona w 1971 roku nie miała satysfakcjonującej akustyki, postanowiono więc wybudować nową. Obecna ukończona została i otwarła swoje podwoje dla publiczności w 2011 roku.


MUZEUM SZTUKI KIASMA

Kawałek dalej na południe od centrum Muzyki odnajdujemy kolejny ciekawy obiekt – to Kiasma (Muzeum Sztuki Współczesnej). Jego nazwa Kiasma, po fińsku “chiasma”, nawiązuje do podstawowej idei konceptualnej jej architekta Steven Holla. Kiasma jest częścią Fińskiej Galerii Narodowej. W 1992 r. odbył się konkurs na projekt architektoniczny, prace budowlane rozpoczęły się w 1996 r., a muzeum zostało otwarte w maju 1998 r. Na placu przed muzeum znajduje się posąg konny fińskiego prezydenta Carla Gustafa Emila Mannerheima.

 

#Finlandia #Helsinki